Achter de schermen van ’t Stadsplein zetten enthousiaste vrijwilligers zich dagelijks in om onze buurt bruisend te houden. Vandaag richten we de schijnwerpers op Judith. Momenteel is zij een van de drijvende krachten achter de conversatielessen voor anderstaligen, waar taal, cultuur en gezelligheid samenkomen. We namen plaats bij haar aan tafel voor een openhartig gesprek.
Het begin, van fietsles tot bestuur
Als we Judith vragen hoe haar avontuur bij ’t Stadsplein begon, moeten we terug naar 2008. “Toen ik destijds met pensioen ging, wilde ik graag wat meer gaan doen,” vertelt Judith met een glimlach. “Ik had destijds via het Horizon College als docent ervaring met volwassen educatie voor buitenlandse dames uit onder andere Iran en Afghanistan. Ik besloot om naar buurthuis Princensluis, de voorganger van ‘t Stadsplein, te stappen om te kijken waar ik kon helpen. Samen met een vriendin ben ik daar toen begonnen met het geven van fietslessen.”
Haar inzet bleef niet onopgemerkt. Al snel werd Judith gevraagd voor het bestuur. “Destijds waren er nog drie aparte organisaties: Princensluis, Welzijn Stede Broec, en jongerencentrum R17 (nu Inventas). Toen dat fuseerde tot één organisatie, ben ik een aantal jaren secretaris geweest van Ons Stede Broec. En toen ’t Stadsplein er eenmaal stond, inmiddels ook alweer zo’n 15 jaar geleden, zijn we daar gestart met de Nederlandse conversatielessen.”
Een druk en maatschappelijk leven
Naast haar werkzaamheden voor ’t Stadsplein is Judith actief op andere plekken in de regio. “Ik ben voorzitter van de lokale dorpskrant van Bovenkarspel, de Bokaal, waar ik zelf ook elke twee weken interviews voor doe. Daarnaast organiseer ik met anderen cultuuractiviteiten voor de provincie bij de vereniging Vrouwen van Nu.”
Met zo’n volle agenda en de herfst- en winterdagen rijst de vraag waar ze de energie vandaan haalt. “Wat motiveert mij als het buiten koud is en het regent? Het hoort er gewoon bij, je moet het gewoon doen! De mensen komen hier naartoe voor de les. Dan kun je moeilijk zeggen: ik ben er vandaag niet, zoek het maar uit.” Gelukkig staat Judith er niet alleen voor. Samen met haar collega’s Toos en sinds kort Tineke vormt ze een hecht team. Bij ziekte of vakantie vangen ze elkaars werkzaamheden op.
“Als jij mocht kiezen: Nederlandse cultuur uitleggen of gewoon lekker kletsen?“
Judith lacht: “Nou, dat komt eigenlijk allebei aan bod. We gebruiken materiaal van de NT2-opleidingen en een wekelijkse startkrant die we via het Taalpunt krijgen. Daarin bespreken we wat er momenteel speelt in Nederland. Veel van onze cursisten kijken amper Nederlandse televisie en lezen geen kranten, dus op deze manier horen ze wat er leeft en ontstaan er heel leuke gesprekken.”
Het mooiste aan de conversatielessen vindt Judith de enorme diversiteit en de verbinding.
“Je maakt zoveel verschillende culturen mee, dat is ontzettend boeiend. We hebben mensen van over de hele wereld aan tafel. Van China, Thailand, Polen tot Eritrea. Je leert ontzettend veel van elkaar. Zo ben ik onlangs nog uitgenodigd om de Iftar bij te wonen. Het is fascinerend om te horen hoe dat overal weer anders gevierd wordt. In Eritrea pakken ze dat bijvoorbeeld weer heel anders aan dan in andere landen.”
Het leerproces is dan ook echt tweerichtingsverkeer. Terwijl Judith de cursisten helpt met de lastige Nederlandse zinsopbouw, leert zij ook van hen. “Laatst leerde een cursist ons nog woordjes in het Thais. En het is prachtig om te zien hoe creatief we communiceren. De Chinese dame typt soms een woord in op haar telefoon om via de Chinese tekens aan ons uit te leggen wat ze bedoelt. Onze taal is voor hen ontzettend lastig. Bepaalde letters zoals de ‘W’ kunnen ze bijvoorbeeld heel moeilijk uitspreken.”
Wij zien cursisten groeien en er worden vriendschappen gesloten
De impact van de inlooplessen is groot. “Je ziet de cursisten gedurende de weken echt groeien in hun zelfvertrouwen,” vertelt Judith trots. “De meesten komen heel trouw, wat al aangeeft hoe belangrijk het voor ze is. Soms maakt iemand al enorme sprongen na twee lessen.”
Wanneer we haar vragen de sfeer in de groep in drie woorden te omschrijven, hoeft ze niet lang na te denken: “Betrokkenheid, gezelligheid en de wil om te leren. Doordat mensen elkaar hier vaker ontmoeten, ontstaat er echt binding. Er ontstaan zelfs vriendschappen. Mijn grote hoop is dat alle cursisten hierdoor goed hun weg vinden in de maatschappij, zelfstandig worden en zich hier simpelweg prettig voelen.”
Naast het praten over de taal, is er bij ’t Stadsplein ook ruimte voor cultuur via de maag. “Vier keer per jaar koken we met buitenlandse en Nederlandse vrouwen. Dan koken we bijvoorbeeld Surinaams, Portugees, Pools of Afghaans. Dat is altijd geweldig gezellig.”
Voor iedereen die erover nadenkt om eens binnen te stappen of zich als vrijwilliger in te zetten voor de buurt, heeft Judith een simpel, maar krachtig advies: “Gewoon doen. Er zijn hier zoveel betrokken mensen. Het is ontzettend dankbaar en belangrijk werk voor de buurt.”